zar1_maniek

Żar

Źródło opisu

http://paralotniarz.com.pl/
Mariusz Wiśniowski

Kierunki: S, W, N

Dojazd

Dojazd na Górę Żar prowadzi przez Międzybrodzie Żywieckie. Na terenie tej miejscowości znajduje się dolna stacja kolejki wywożącej turystów na szczyt. Równolegle do kolejki na górę prowadzi droga asfaltowa, jednak korzystanie z niej, bez ważnego pozwolenia na wjazd, grozi mandatem. Zdarza się, że policja sprawdza dokumenty tuż pod szczytem. Wjazd własnym samochodem jest dozwolony tylko w przypadku gdy kolejka jest nieczynna.

Startowisko N

Szeroka łąka o łagodnym nachyleniu. Z uwagi na tor (rodzaj kolejki górskiej) po lewej stronie warto rozkładać się na środku z dala od ogrodzenia. Z prawej strony łąka ograniczona jest ogrodzeniem zbiornika i przynależnej zabudowy. Start jest bezproblemowy, a raczej komfortowy. Drzewa na końcu mogą budzić niepokój, ale przy poprawnym starcie i biegu przelecisz nad nimi wysoko. W razie kłopotów jest wystarczająco dużo czasu na przerwanie startu. Zdarzały się przypadki, że problem pojawił się chwilę po starcie, wtedy można awaryjnie lądować na wale zbiornika, choć oczywiście sytuację tą należy traktować jako mocno awaryjną i wyjątkową (obiekt jest chroniony). Przy północnym wietrze, często załapiesz się na żagiel na zboczu. W zależności od odchyłki pewne partie zbocza będą działały lepiej lub gorzej. Standardem jest kociołek (K) po lewej stronie od startu oraz buczki (B) na wschodzie. Często podbija również na wprost.

Lądowisko N

W przypadku startu na północ lądowiskiem jest łąka w Kozubniku. Podejście do lądowania jest komfortowe, ale bywa tam turbulentnie. Należy zwrócić uwagę na rowy melioracyjne którymi usiany jest teren. Przy nieprzemyślanym podejściu można przywalić! Transport 4×4 na szczyt organizowany jest przez Pana Adama.

Startowisko S

Start na południe z samej góry możliwy przy słabym wietrze. Należy uważać na ogrodzenie toru kolejki po lewej stronie oraz na latarnie po prawej. Jeśli latasz na wolniejszym glajcie istnieje prawdopodobieństwo, że przydusi Cie po po drodze i wylądujesz przed „półką”. Dodatkowo, w termiczny dzień start na południe z samej góry i przelot „przecinką” może być niebezpieczny. Kominy z wygrzanego zachodniego stoku zawijają za drzewami powodując w najepszym przypadku duszenie. Podobnie jest w przypadku, gdy kierunek wiatru nie jest ustabilizowany i błąka się pomiędzy S a W.

Wtedy ponownie należy rozważyć start z półki. Znajduje się ona na stoku narciarskim, mniej więcej w połowie wysokości góry i jest traktowana jako drugie (łatwiejsze) startowisko na kierunek południowy. Start jest bezpieczniejszy (przy czystym i często zbyt mocnym południu do startów ze szczytu). Zagrożeniem (przy bardzo pechowym starcie i mocno przewianym glajcie) są linie wysokiego napięcia na zielonych słupach (koniecznie wypatrz je przed wyjazdem na górę).

Lądowisko W i S

W przypadku wiatru z zachodu staramy się lądować podchodząc od wschodu (tj. wzdłuż budynku GSS Żar), wcześniej wytracając wysokość nad zabudowaniami/lasem. Przy silniejszym wietrze należy uważać na rotory znad drzew, a samo podejście dobrze rozplanować, tak, aby nie lądować ludziom w domach i ogrodach. Można ewentualnie lądować tuż nad hangarem ale nie wolno wlatywać na teren lotniska, którego granice wyznaczają białe tabliczki.

Przy startach na południe, lądowanie w moim odczuciu jest trudniejsze, a już na pewno zajmuje więcej czasu. Wysokość wytracamy esując praktycznie do samej ziemi. Trudność może sprawić zmieszczenie się na „naszej” łące. Niebezpieczne są wszystkie okoliczne drzewa i krzaki, a po zimie pozostałości małego wyciągu narciarskiego.

Strefy

Latanie przy południowym wietrze ograniczają od północy strefy lotnisk w Katowicach i Krakowie. Lecąc na wchód należy się pilnować, żeby nie wlecieć w strefę TMA EPKK D, która zaczyna się od 6500 stóp (około 1950 m) wzwyż, a parę kilometrów od niej na północ zaczyna się EPKK B, która ogranicza sufit do 1050 m. Dalej na północ nie wolno się zapuszczać, gdyż zaczyna się tam CTR Krakowa.

Opłaty

Dzienna:
Miesięczna:
Roczna:
Tandemy roczna:

Regulamin

Latanie na Żarze

Opiekun miejsca

Beskidzkie Stowarzyszenie Paralotniowe

Kontakt

Beskidzkie Stowarzyszenie Paralotniowe
ul. Żwirowa 22
34-300 Żywiec

Skrzyczne

Skrzyczne

Położenie: Szczyrk koło Bielsko-Białej

Rodzaje możliwych lotów: zloty, żagiel, termika

Opis terenu:
deniwelacja: 650 m;
wyciąg krzesełkowy;
korzystne kierunki wiatrów: E, N, W;
wszystkie startowiska uczęszczane (są wstążki).

Start wschodni [E]: Z górnej stacji kolejki schodzimy ok. 200 m trasą narciarską FIS (Czarną) w kierunku północnym. Stromy stok umożliwiający latanie na żaglu przy stosunkowo słabym wietrze. Startowisko odnowione, poszerzone i wyrównane dzięki ogromnej pracy BSP.

Start północny „FIS”: Zaraz obok startu wschodniego z trasy narciarskiej. Podłoże gładkie trawiasto-kamieniste. Po lewej stronie plot i wyciąg orczykowy. Ze względu na niekorzystny kształt zbocza żagiel raczej nie występuje (wiatr N). Turbulencja przy silnym wietrze. Na wprost startu las, ale wyraźnie niżej.

Start północno-zachodni [NNW] „Kaskada”: Z górnej stacji kolejki schodzimy ok. 200 m trasą narciarską Kaskada (Czerwoną). Po prawej stronie płot (siatka druciana) i wyciąg orczykowy, po lewej drewniana barierka (już niejeden w nią przyłożył). Możliwe loty żaglowe na północno-zachodnim i zachodnim zboczu Skrzycznego.

Start zachodni: Z górnej stacji kolejki schodzimy ok. 300 m trasą narciarską Ondraszek (Niebieską), z trasy skręcamy w przecinkę w lewo pod górę, wychodzimy na karczowisko. Start wyłącznie tyłem (konieczny wiatr). Na wprost startu las w małej odległości (częste przypadki zdobywania sprawności dendrologa). Możliwe loty żaglowe na zboczu zachodnim i północno-zachodnim. Możliwa silna turbulencja szczególnie przy odchyłce wiatru południowo-zachodniej (zawietrzna od Małego Skrzycznego).

Inne startowiska: Doliny [N] – dla początkujących (choć wcale nie łatwe), użytkowane przez szkole latania.

Lądowiska:

„Kaimówka” (Kaimowe pole) – oznaczone rękawem koło wyciągu orczykowego oraz inne laki przylegające do Szczyrku na stokach Skrzycznego. W okresie letnim unikać lądowania na nie skoszonej trawie („w szkodzie”). Uwaga na stojaki do suszenia siana i dziury w ziemi po nich. W dni termiczne bywa tu bardzo turbulentnie. Należy uważać na kierunek wiatru, który często jest inny, niż na górze i czasami zmienia się szybko (termika). Kierunek wiatru można zwykle ocenić po dymach z kominów. Znane są przypadki „wykręcenia” się z małej wysokości znad lądowiska.

Jaworzynka – koło stacji pośredniej wyciągu (w połowie wysokości góry). NIE lądować przy wietrze zachodnim! NIE lądować przy silnym wietrze! Można się stąd szybciej dostać na start, niż z dołu. Lądowisko tylko dla zaawansowanych, wymaga dobrego rozplanowania podejścia. Uwaga na turystów.

Dojazd: Samochodem – z Bielska-Białej do Szczyrku, tam prosto główną drogą aż do stacji kolejki linowej (po lewej stronie), wiele parkingów w pobliżu. Autobusem – z dworca autobusowego w Bielsku-Białej co godzinę lub częściej kursuje autobus w kierunku na Szczyrk-Salmopol który zatrzymuje się koło stacji kolejki.

Ocena terenu: Chyba najlepsze miejsce do turystycznego i wyczynowego latania w Polskich górach.

Zaplecze socjalne: Szczyrk jest jedną z najlepiej rozwiniętych pod tym względem miejscowości (uwaga na ferie zimowe – wtedy może być trudno coś znaleźć). Miejsce glajciarskie – u Tadka – dom, w którym wynajmuje pomieszczenia szkoła latania, bardzo blisko stacji kolejki.

  • email: psp@psp.org.pl

    Polskie Stowarzyszenie Paralotniowe
    ul. Nad Wisłą 4A, 04-987 Warszawa

    NIP 527 251 23 14
    REGON 140534339
    KRS 0000236118